Niekochane.org

Dzień Otwarty w schronisku 19 Maj

joanna.cieply — Thu, 10 May 2012 17:22:18 +0000

Dnia 19 maja 2012 zapraszamy do schroniska na Dzień Otwarty.

W godzinach od 10 do 16, będzie dobra zabawa – pokazy psiej mody i treningi. Pogadanki o kotach, malowanki dla dzieci oraz poczęstunek.

Przybywajcie :)

Ecia

Korciaczki — Tue, 08 May 2012 18:04:57 +0000

Ta delikatnej urody kotka to Ecia, rozbrajająca i słodka kocia krówka ze znaczą przewagą bieli, co czyni ją wyróżniającą się wśród innych łaciatych kotów. Sympatyczna, miła, ze zdziwieniem malującym się w jej oczach, jakby wciąż nie mogła uwierzyć, że zabrano ją do domu. Bo Ecia dotychczas nie miała gdzie mieszkać, była wolnożyjąca… Dokarmiała ją karmicielka, jednak Ecia zachorowała na koci katar i wymagała leczenia. Dzięki Dobrej Duszy trafiła do lecznicy, a następnie do domu tymczasowego, gdzie dochodzi do zdrowia. Niestety, nie może tam zostać i niebawem znajdzie się w schronisku… Ecia nie wie, że niebawem straci dom, którym tak bardzo się cieszy… Czy jesteś w stanie pomóc Eci i zabrać ją do siebie na zawsze, nim zdąży poznać co to jest schronisko, klatka i dnie spędzone na czekaniu na człowieka, który mógłby ją pokochać? Jest ufna, kochana, miła, uwielbia ludzi, bez problemu odnalazła się w czterech ścianach, polubiła życie domowego kota, cieszy się obecnością człowieka. Fajna, grzeczna, piękna kotka. Ma około 3 lat, jest wysterylizowana, przed pójściem do nowego domu zostanie zaszczepiona, będzie miała założoną książeczkę zdrowia. Koci katar uszkodził jej oko, ale w niczym jej to nie przeszkadza. Miała także czyszczone zęby. Lubi koty, byłaby świetną towarzyszką dla Twojego kota.
Pomóż Eci. Niech nie trafia do schroniska…

Kontakt: 721 167 625

Volta

Korciaczki — Mon, 07 May 2012 19:32:12 +0000

Volta to kotka, która nie lubi narzucać swojego towarzystwa człowiekowi, a która po prostu jest – cicho, blisko, ale nienachalnie. Z sercem. Początkowo może sprawiać wrażenie bardzo wycofanej, ale wystarczy posiedzieć przy jej klatce dłuższą chwilę, by przekonać się, że łatwo nawiązuje kontakt z człowiekiem i lgnie do ludzi. Łagodna, o miłym uosobieniu, powoduje, że niesposób jej nie polubić. Sympatyczna taka, no – fajna i już. Spokojna, bezgłośnie spędza czas w klatce, czekając, aż ktoś do niej zajrzy, choć pośle uśmiech czy zagada. Nie zajmie wiele miejsca w domu, ale z pewnością wniesie wiele radości, i domu i do serca. Młoda, wysterylizowana, buro-biała, choć lekko rudawym zabarwiona, raczej nie będzie miała nic przeciwko innym kotom. W schronisku w Katowicach przebywa od 11 kwietnia, ma numer K123/12, szuka nowego domu.

Czarna (rezydentka)

Korciaczki — Sun, 22 Apr 2012 21:24:10 +0000

Stały element kociarni; jest tu odkąd sięgamy pamięcią. Niezależna, wolna sercem, lekkim truchtem przemierzająca kociarnię Czarna. Rezydentka schroniskowa. Przyparta do ‘muru’ daje się pogłaskać, tę Dzikość Serca zachowa jednak na zawsze. Jest nieufna. Płochliwa i niedostępna. Zachowuje dystans. Wytycza barierę ochronną, którą od lat utrzymuje na tym samym poziomie. ‘Nie podchodź, bo ucieknę’. Bliżej podchodzi tylko motywowana jedzeniem, potrafi nawet o nie poprosić, stając na dwóch łapkach. Dotknąć da się tylko w locie, z zaskoczenia, sama od siebie – nie, nie z nią te numery. Dobry duszek, przyjaciel kotów, wprowadza wiele pozytywnej energii na kociarnię, nie wątpliwie dobrze wpływa na inne koty, miłym uosobieniem ośmiela je i zachęca do przyjaźni, oswaja z kociarnią, pomaga się tu zadomowić. Fajnie popatrzeć jak, turlając się w słońcu po chodniku, wyciąga w stronę innego kota łapkę i patrzy, jakby chciała powiedzieć mu, że wszystko się ułoży. Czarna nie szuka domu, jej dom jest tutaj. I tutaj ją wszyscy kochają – za to, że po prostu jest. Czarna jest już starsza, wysterylizowana, zaszczepiona, ma numer K304/08.

Ruska (rezydentka)

Korciaczki — Sun, 22 Apr 2012 20:07:13 +0000

Dzika. Nieprzenikniona, z charakterem. A w sercu lód, którego nie roztopi nawet ogień. Charakteryzuje ją nieufność i nieprzychylność ludziom. Ruska, dymno-srebrna rezydentka. Tańcząca z wilkami, której Dzikiem Zachodem jest kociarnia schroniska, a zaprzyjaźnionym plemieniem Indian – inne koty. Choć mieszka w schronisku i bywa otoczona ludźmi, tak naprawdę żyje z dala od nich, sama, jakby wokół były tylko koty. Z własnej woli wybrała życie samotnika, stworzyła świat, w którym nie ma miejsca dla istot dwunożnych. Nieuchwytna, niezależna, poukładana w środku, nie otwarta na żadne już zmiany: są koty, z którymi się przyjaźni i są ludzie, których należy się wystrzegać. Dzika Ruska. Nasza schroniskowa rezydentka. W schronisku od niemal zawsze. Nie szuka domu, bo tak naprawdę to jest jej dom, jej Dziki Zachód. Dobrze się tutaj czuje i jest szczęśliwa. Nasza piękna, niedostępna Ruska, kot, który nigdy nie dał się dotknąć.
Wysterylizowana, zaszczepiona, kilkuletnia, z numerem K288/08. Nie szuka domu.

Domina

Korciaczki — Sun, 22 Apr 2012 20:03:05 +0000

Tu trzeba wyobraźni. Wyobraź sobie, że….Tak, tak. Wyobraź sobie, że jest taki jeden kot. Domina się nazywa. Piękny kot. Ładnie zbudowany, lekko upuchacony. I skarpetki nosi. Tak, tak. Jest taka jedna w schronisku. Naprawdę. I z nią tak właśnie jest: na prawdę boi się ludzi. Na poważnie ich nie lubi. ‘Idźcie sobie, wy wszyscy ludzie…’. I przez to jej nie ma dla nich. Niewidzialna. Taki ZniKotek. Nie ma kota. Ale wyobraź sobie, że jest… Naprawdę jest. Jeśli w schronisku są ludzie, jeśli krążą oni po kociarni, a Ty koniecznie chcesz ja zobaczyć (…by to wyobrażenie o tym, że ‘jest taki jeden kot’ sobie zwizualizować), idź w lewo od drzwi prowadzących na kociarnię róg, stań przy siatce, popatrz w górę. Tam będzie malutki drewniany korytarzyk. W nim będzie Domina. Piękny kot, naprawdę. Upuchacony taki. W skarpetkach. Ma w sobie to coś. Naprawdę, taki kot… I dziki. Dziki, i nie ma mowy o niczym innym. I tyle. I taka zostanie. Przeźroczysta, w innym świecie – w takim, w którym nie ma miejsca dla ludzi. Szuka domu, tak, wątpliwym jest jednak, czy go znajdzie. Po prostu jest w schronisku, być może w nim zostanie na zawsze.…
Z korytarzyka Domina wychodzi tylko wówczas, kiedy nikogo nie ma w schronisku. Czasami, kiedy wchodzi się rano na kociarnię i kiedy jest to pierwsze wejście człowieka po nocy, można dostrzec ją przemykającą przy siatce, zmierzającą ku temu korytarzykowi. Wraca do ‘domu’ po nocnym spacerze, po nocnym urzędowaniu…
Jest dorosła, wysterylizowana, zaszczepiona, w schronisku przebywa od 7 września 2011 roku, ma numer K412/11. Mogłaby zamieszkać w domu przy gospodarstwie.

Garonna

Korciaczki — Sun, 22 Apr 2012 18:17:56 +0000

Ile wody ma rzeka Garonna we Francji, tyle miłości w sobie ma Garonna z Katowic, niekochana kotka ze schroniska. Bo nasza Garonna kocha cały świat. Ma niezwykły charakter. Przytulanka. Wesoła iskierka. Radość w biało-czarnym futerku. I oczy patrzące tak, że przepada każdy. Tancereczka, której łapki stale ugniatają podłogę klatki. Kochane stworzenie, które potrafi zauroczyć w trzy sekundy. Energia i spokój za razem. Urok i wdzięk. Coś co sprawia, że nie sposób jej nie pokochać. Garonna, kot, który uwielbia ludzi, wyciąga do nich roztrzapierzone w kwiatki łapki; zagaduje lub czasem kiedy nikt nie podchodzi – rozpaczliwie nawołuje. Wzięta na ręce: cieszy się całą sobą. Mruczy. I zaciekawiona rozgląda się wokół. Jest radosna, choć jednocześnie smutna, bo bez domu i bez własnego człowieka. Kochany, fajny kotek. Garonna jest młodziutka, wysterylizowana, przebywa w schronisku w Katowicach od 28-ego marca, ma numer K112/12. Szuka kochającego domku, chętnie zostanie towarzyszką innego kota, ze względu na miły charakter, nadaje się do domu z dziećmi.

Garonna w nowym domu:-)
Powodzenia kochana kiciu:-)

Hematyd

Korciaczki — Sun, 22 Apr 2012 18:01:12 +0000

Hematyd. Drugie imię: Drucik. Otwierasz klatkę, a on kuli się. I uszy też kuli. Fuk. Taki ostrzegawczy. Myślisz: wycofać się, on nie chce. Nie, absolutnie – nie wycofywać się. Nie zważać na protest, wziąć go na ręce. Na rękach skamienieje, boi się, może nie lubi wysokości. Bo kiedy usiądziesz z nim po turecku na podłodze, on topi się, czy raczej kruszy się – przecież wcześniej skamieniał na wysokościach. Kruszy się – jego strach się kruszy. I oto jest. Hematyd. Nie boi się. Ufny. I są łapki w kwiatki, czyli ugniatanie, bo się kotu podoba, i jest mruk, głośny mruk – bo kot ten lubi pod bródką łaskotanie, i jest ociera się, bo on naprawdę lubi ludzi. I jest szaleńcze tulenie się, kiedy nawiedzi go silna pewność, że nic mu nie grozi (a groziło mu już coś…nim trafił do schroniska). Będąc na kolanach, poza klatkę, zmienia się: po nim widać, że kocha ludzi, ich głaskanie, ich łaskotanie za uchem; lubi zgięcia w łokciach człowieka, w które się wtula, lubi sweter, w którym się zatapia, mrucząc, ugniatając. Nie boi się. Radosny, cieszy się chwilą z człowiekiem.
Poza tymi chwilami siedzi w klatce. Samotny. I czeka. Aż ktoś otwierając klatkę nie zważy na fuk – wyciągnie go. I zabierze na kolana. Albo do domu.
Historia Drucika przeraża – przeraża myśl, że człowiek może tak działać: opleść kota drutem i przywiązać do auta. Jeśli samochód by ruszył…Drucik by się udusił….
Drucik trafił do schroniska w Katowicach 23-ego kwietnia, gdzie przebywa do teraz i szuka domu. Jego schroniskowy numer to K103/12. Jest młody – ma około dwóch lat, jest wykastrowany i zaszczepiony.

Drucik 5 maja znalazł dom:-)
Druciku, powodzenia:-)

Kolombiana

Korciaczki — Sun, 22 Apr 2012 17:32:09 +0000

Nie może sama sobie wybrać losu; z czerowną w groszki chustką na patyku ruszyć w świat i poszukać sobie sama domu, który ją przygarnie i pokocha. Mieszka w schronisku, w miejscu niekochanych zwierząt. Tu, pełna marzeń, ale z coraz mniejszą nadzieję czeka na kogoś, kto postanowi odmienić jej los i dać dom. Kochana, starsza, bura kotka Kolombiana. Przebywa pawlaczu na kociarni, rzadko stąd wychodzi. Metr na metr, kocyk, miska – teraz to jej azyl. Chowa się tu przed światem, trochę się go boi: hałasy, nowi ludzie, dużo innych kotów, czasem pies na widoku… Jest wystraszona i niepewnie czuje się na otwartej przestrzeni. W swoim azylu przemienia się w cudnego, towarzyskiego kota. Bardzo kocha ludzi, ale nie narzuca się im, jakby nie wierzyła, że Ci mogą ją polubić. Jednak wystarczy chwila moment, a zaczyna mruczeć, ocierać się o ręce, wystawiać brzuch do głaskania, nastawiać główkę. Przekochane stworzenie, miłe, czułe, otwarte, choć początkowo nieśmiałe i jeszcze płochliwe poza swoim azylem. A kiedy odchodzi się od pawlacza, patrzy ze smutkiem w oczach; nie próbuje zatrzymywać, jakby nie wierzyło, że mogłoby się to udać. Taki cichy, nie narzucający się, ale pełen miłości i łagodności kot. Starsza, bura, zwykła Kolombiana. Zwykła? Przekonaj się, że nie. Kolombiana szuka nowego domu, przebywa w schronisku w Katowicach, ma numer K92/12 i trochę już, bo około 10 lat, jest wysterylizowana, zaszczepiona.

Jari

Korciaczki — Sun, 22 Apr 2012 17:29:02 +0000

Przyciąga wzrok w mgnieniu oka. Zachwyca wszystkich, całkiem z resztą słusznie. W amerkańskim filmie zapewne spływałby na nią blask w każdym kadrze. Piękna. Taka delikatna mgiełka. Aniołek. Aniołek? Nie do końca… Bo Jari to nie łatwy kot. Wewnętrzenie Jari jest skomplikowana, skrywa prawdziwe emocje i tak naprawdę sami nie do końca potrafimy ją określić. Zagadka, którą ciężko rozszyfrować, choć niewątpliwie dokonanie tego da ogromną satysfakcję. Niepewna, zamknięta w sobie, nie dopuszcza ludzi do swojego świata. Wydaje się lubić ludzi, ale ma wyrazisty charakter i nie jest przytulanką, która pozwoli na wszystko. Bywa nerwowa. Humorzasta. Pogubiła się. Sprawia wrażenie bezsilnej, nie rozumie co się dzieje, dlaczego straciła dom i znalazła się w schronisku. Być może stąd gwałtowne zmiany w nastroju, charakterność. Potrafi nagle złapać ząbkami za rękę, podrapać, choć sekundę temu pozwalała na głaski; czasem krzyczy na ludzi. Nie znamy jej przeszłości, być może ktoś ją kiedyś skrzywdził. Nie wiemy, dlaczego Jari tak się zachowuje. I nie możemy zapewnić, że w nowym domu się wyciszy, złagodnieje. Ale wierzymy, że zasługuje na swoją szansę i że czas, miłość, człowiek i dom mogą wiele zdziałać.
Jari ma około pół roku, jest zaszczepiona, wysterylizowana, przebywa w schronisku w Katowicach od 14 kwietnia, jej numer to K132/12. Szuka odpowiedzialnego, cierpliwego, spokojnego,doświadczenego domu, bez małych dzieci. Bardzo potrzebuje swojej szansy i człowieka, który spróbuje ją rozszyfrować.