Niekochane.org » Koty do adopcji

Ecia

Korciaczki — Tue, 08 May 2012 18:04:57 +0000

Ta delikatnej urody kotka to Ecia, rozbrajająca i słodka kocia krówka ze znaczą przewagą bieli, co czyni ją wyróżniającą się wśród innych łaciatych kotów. Sympatyczna, miła, ze zdziwieniem malującym się w jej oczach, jakby wciąż nie mogła uwierzyć, że zabrano ją do domu. Bo Ecia dotychczas nie miała gdzie mieszkać, była wolnożyjąca… Dokarmiała ją karmicielka, jednak Ecia zachorowała na koci katar i wymagała leczenia. Dzięki Dobrej Duszy trafiła do lecznicy, a następnie do domu tymczasowego, gdzie dochodzi do zdrowia. Niestety, nie może tam zostać i niebawem znajdzie się w schronisku… Ecia nie wie, że niebawem straci dom, którym tak bardzo się cieszy… Czy jesteś w stanie pomóc Eci i zabrać ją do siebie na zawsze, nim zdąży poznać co to jest schronisko, klatka i dnie spędzone na czekaniu na człowieka, który mógłby ją pokochać? Jest ufna, kochana, miła, uwielbia ludzi, bez problemu odnalazła się w czterech ścianach, polubiła życie domowego kota, cieszy się obecnością człowieka. Fajna, grzeczna, piękna kotka. Ma około 3 lat, jest wysterylizowana, przed pójściem do nowego domu zostanie zaszczepiona, będzie miała założoną książeczkę zdrowia. Koci katar uszkodził jej oko, ale w niczym jej to nie przeszkadza. Miała także czyszczone zęby. Lubi koty, byłaby świetną towarzyszką dla Twojego kota.
Pomóż Eci. Niech nie trafia do schroniska…

Kontakt: 721 167 625

Volta

Korciaczki — Mon, 07 May 2012 19:32:12 +0000

Volta to kotka, która nie lubi narzucać swojego towarzystwa człowiekowi, a która po prostu jest – cicho, blisko, ale nienachalnie. Z sercem. Początkowo może sprawiać wrażenie bardzo wycofanej, ale wystarczy posiedzieć przy jej klatce dłuższą chwilę, by przekonać się, że łatwo nawiązuje kontakt z człowiekiem i lgnie do ludzi. Łagodna, o miłym uosobieniu, powoduje, że niesposób jej nie polubić. Sympatyczna taka, no – fajna i już. Spokojna, bezgłośnie spędza czas w klatce, czekając, aż ktoś do niej zajrzy, choć pośle uśmiech czy zagada. Nie zajmie wiele miejsca w domu, ale z pewnością wniesie wiele radości, i domu i do serca. Młoda, wysterylizowana, buro-biała, choć lekko rudawym zabarwiona, raczej nie będzie miała nic przeciwko innym kotom. W schronisku w Katowicach przebywa od 11 kwietnia, ma numer K123/12, szuka nowego domu.

Czarna (rezydentka)

Korciaczki — Sun, 22 Apr 2012 21:24:10 +0000

Stały element kociarni; jest tu odkąd sięgamy pamięcią. Niezależna, wolna sercem, lekkim truchtem przemierzająca kociarnię Czarna. Rezydentka schroniskowa. Przyparta do ‘muru’ daje się pogłaskać, tę Dzikość Serca zachowa jednak na zawsze. Jest nieufna. Płochliwa i niedostępna. Zachowuje dystans. Wytycza barierę ochronną, którą od lat utrzymuje na tym samym poziomie. ‘Nie podchodź, bo ucieknę’. Bliżej podchodzi tylko motywowana jedzeniem, potrafi nawet o nie poprosić, stając na dwóch łapkach. Dotknąć da się tylko w locie, z zaskoczenia, sama od siebie – nie, nie z nią te numery. Dobry duszek, przyjaciel kotów, wprowadza wiele pozytywnej energii na kociarnię, nie wątpliwie dobrze wpływa na inne koty, miłym uosobieniem ośmiela je i zachęca do przyjaźni, oswaja z kociarnią, pomaga się tu zadomowić. Fajnie popatrzeć jak, turlając się w słońcu po chodniku, wyciąga w stronę innego kota łapkę i patrzy, jakby chciała powiedzieć mu, że wszystko się ułoży. Czarna nie szuka domu, jej dom jest tutaj. I tutaj ją wszyscy kochają – za to, że po prostu jest. Czarna jest już starsza, wysterylizowana, zaszczepiona, ma numer K304/08.

Ruska (rezydentka)

Korciaczki — Sun, 22 Apr 2012 20:07:13 +0000

Dzika. Nieprzenikniona, z charakterem. A w sercu lód, którego nie roztopi nawet ogień. Charakteryzuje ją nieufność i nieprzychylność ludziom. Ruska, dymno-srebrna rezydentka. Tańcząca z wilkami, której Dzikiem Zachodem jest kociarnia schroniska, a zaprzyjaźnionym plemieniem Indian – inne koty. Choć mieszka w schronisku i bywa otoczona ludźmi, tak naprawdę żyje z dala od nich, sama, jakby wokół były tylko koty. Z własnej woli wybrała życie samotnika, stworzyła świat, w którym nie ma miejsca dla istot dwunożnych. Nieuchwytna, niezależna, poukładana w środku, nie otwarta na żadne już zmiany: są koty, z którymi się przyjaźni i są ludzie, których należy się wystrzegać. Dzika Ruska. Nasza schroniskowa rezydentka. W schronisku od niemal zawsze. Nie szuka domu, bo tak naprawdę to jest jej dom, jej Dziki Zachód. Dobrze się tutaj czuje i jest szczęśliwa. Nasza piękna, niedostępna Ruska, kot, który nigdy nie dał się dotknąć.
Wysterylizowana, zaszczepiona, kilkuletnia, z numerem K288/08. Nie szuka domu.

Domina

Korciaczki — Sun, 22 Apr 2012 20:03:05 +0000

Tu trzeba wyobraźni. Wyobraź sobie, że….Tak, tak. Wyobraź sobie, że jest taki jeden kot. Domina się nazywa. Piękny kot. Ładnie zbudowany, lekko upuchacony. I skarpetki nosi. Tak, tak. Jest taka jedna w schronisku. Naprawdę. I z nią tak właśnie jest: na prawdę boi się ludzi. Na poważnie ich nie lubi. ‘Idźcie sobie, wy wszyscy ludzie…’. I przez to jej nie ma dla nich. Niewidzialna. Taki ZniKotek. Nie ma kota. Ale wyobraź sobie, że jest… Naprawdę jest. Jeśli w schronisku są ludzie, jeśli krążą oni po kociarni, a Ty koniecznie chcesz ja zobaczyć (…by to wyobrażenie o tym, że ‘jest taki jeden kot’ sobie zwizualizować), idź w lewo od drzwi prowadzących na kociarnię róg, stań przy siatce, popatrz w górę. Tam będzie malutki drewniany korytarzyk. W nim będzie Domina. Piękny kot, naprawdę. Upuchacony taki. W skarpetkach. Ma w sobie to coś. Naprawdę, taki kot… I dziki. Dziki, i nie ma mowy o niczym innym. I tyle. I taka zostanie. Przeźroczysta, w innym świecie – w takim, w którym nie ma miejsca dla ludzi. Szuka domu, tak, wątpliwym jest jednak, czy go znajdzie. Po prostu jest w schronisku, być może w nim zostanie na zawsze.…
Z korytarzyka Domina wychodzi tylko wówczas, kiedy nikogo nie ma w schronisku. Czasami, kiedy wchodzi się rano na kociarnię i kiedy jest to pierwsze wejście człowieka po nocy, można dostrzec ją przemykającą przy siatce, zmierzającą ku temu korytarzykowi. Wraca do ‘domu’ po nocnym spacerze, po nocnym urzędowaniu…
Jest dorosła, wysterylizowana, zaszczepiona, w schronisku przebywa od 7 września 2011 roku, ma numer K412/11. Mogłaby zamieszkać w domu przy gospodarstwie.

Kolombiana

Korciaczki — Sun, 22 Apr 2012 17:32:09 +0000

Nie może sama sobie wybrać losu; z czerowną w groszki chustką na patyku ruszyć w świat i poszukać sobie sama domu, który ją przygarnie i pokocha. Mieszka w schronisku, w miejscu niekochanych zwierząt. Tu, pełna marzeń, ale z coraz mniejszą nadzieję czeka na kogoś, kto postanowi odmienić jej los i dać dom. Kochana, starsza, bura kotka Kolombiana. Przebywa pawlaczu na kociarni, rzadko stąd wychodzi. Metr na metr, kocyk, miska – teraz to jej azyl. Chowa się tu przed światem, trochę się go boi: hałasy, nowi ludzie, dużo innych kotów, czasem pies na widoku… Jest wystraszona i niepewnie czuje się na otwartej przestrzeni. W swoim azylu przemienia się w cudnego, towarzyskiego kota. Bardzo kocha ludzi, ale nie narzuca się im, jakby nie wierzyła, że Ci mogą ją polubić. Jednak wystarczy chwila moment, a zaczyna mruczeć, ocierać się o ręce, wystawiać brzuch do głaskania, nastawiać główkę. Przekochane stworzenie, miłe, czułe, otwarte, choć początkowo nieśmiałe i jeszcze płochliwe poza swoim azylem. A kiedy odchodzi się od pawlacza, patrzy ze smutkiem w oczach; nie próbuje zatrzymywać, jakby nie wierzyło, że mogłoby się to udać. Taki cichy, nie narzucający się, ale pełen miłości i łagodności kot. Starsza, bura, zwykła Kolombiana. Zwykła? Przekonaj się, że nie. Kolombiana szuka nowego domu, przebywa w schronisku w Katowicach, ma numer K92/12 i trochę już, bo około 10 lat, jest wysterylizowana, zaszczepiona.

Jari

Korciaczki — Sun, 22 Apr 2012 17:29:02 +0000

Przyciąga wzrok w mgnieniu oka. Zachwyca wszystkich, całkiem z resztą słusznie. W amerkańskim filmie zapewne spływałby na nią blask w każdym kadrze. Piękna. Taka delikatna mgiełka. Aniołek. Aniołek? Nie do końca… Bo Jari to nie łatwy kot. Wewnętrzenie Jari jest skomplikowana, skrywa prawdziwe emocje i tak naprawdę sami nie do końca potrafimy ją określić. Zagadka, którą ciężko rozszyfrować, choć niewątpliwie dokonanie tego da ogromną satysfakcję. Niepewna, zamknięta w sobie, nie dopuszcza ludzi do swojego świata. Wydaje się lubić ludzi, ale ma wyrazisty charakter i nie jest przytulanką, która pozwoli na wszystko. Bywa nerwowa. Humorzasta. Pogubiła się. Sprawia wrażenie bezsilnej, nie rozumie co się dzieje, dlaczego straciła dom i znalazła się w schronisku. Być może stąd gwałtowne zmiany w nastroju, charakterność. Potrafi nagle złapać ząbkami za rękę, podrapać, choć sekundę temu pozwalała na głaski; czasem krzyczy na ludzi. Nie znamy jej przeszłości, być może ktoś ją kiedyś skrzywdził. Nie wiemy, dlaczego Jari tak się zachowuje. I nie możemy zapewnić, że w nowym domu się wyciszy, złagodnieje. Ale wierzymy, że zasługuje na swoją szansę i że czas, miłość, człowiek i dom mogą wiele zdziałać.
Jari ma około pół roku, jest zaszczepiona, wysterylizowana, przebywa w schronisku w Katowicach od 14 kwietnia, jej numer to K132/12. Szuka odpowiedzialnego, cierpliwego, spokojnego,doświadczenego domu, bez małych dzieci. Bardzo potrzebuje swojej szansy i człowieka, który spróbuje ją rozszyfrować.

Sowa

Korciaczki — Fri, 13 Apr 2012 15:33:06 +0000

Pokochasz stetryczałego Zgreda ? :)

Chciałam Wam przedstawić mojego tymczasowego podopiecznego
raczej niemłodego już tetryka Sowę.

Sowa trafił do katowickiego Schroniska dla Bezdomnych Zwierząt z poważnym złamaniem przedniej łapy. Przyczyny nie znamy.Ot siedział biedak w dziurze w murze skulony z bólu.
Nie jest schronisko dobrym miejscem dla kotów z takimi obrażeniami dlatego trafił do zaprzyjaźnionej lecznicy, gdzie miał operację na tą łapkę.

Niestety, mimo starań, dwukrotnych zabiegów, długiego czasu usztywnienia łapy nie udało nam sie jej uratować. Nie chciały się jego kości zrastać. Tak tez Sowa został trójłapkiem
Rekonwalescencję po zabiegach i czas teraźniejszy spędza u mnie w tzw Domu Tymczasowym.
Nadszedł czas na szukanie mu domu stałego. A dom musi być Domem przez duże D.
Sowa to prawdziwy starszy zgred, marudzący jak mu się coś nie podoba, z nawykami starego kawalera :)
Oprócz braku przedniej łapki, co mu w niczym nie przeszkadza, ma także szmery w swoim kocim sercu. Nie wymagają leczenia, ale trzeba jego serduszko obserwować, bo może kiedyś zajść potrzeba leczenia. Apetyt ma jak smok, pojeść to sobie Zgredzio lubi bardzo
Je i drzemie, jak na starszego Pana przystało. Ale poszaleć z myszką też lubi jeszcze.
Bardzo nie lubi zmian, boi się pewnie, że znów go ktoś na dwór wyrzuci. Na transporterek, wyjście z domu reaguje prawdziwa paniką . Nawet na balkon nie chce wyjść. Musiałam do zdjęć wynieść go sama i bardzo długo przekonywać, że nic mu nie grozi.

Ma jeszcze jeden mankament, ot, kolejny nawyk starokawalerski
Lubi mieć dwie kuwety, w tym jedną z gazetami-do której uparcie siusia, żwirek nadaje się do poważniejszych spraw.
Ma bardzo dobry kontakt z innymi kotami, wręcz zachęca je bardzo często do zabawy.
Dla ludzi jest miły, śpi w łóżku, ale nowych traktuje z bardzo dużym dystansem i na zbyt duze zamieszanie reaguje popłochem.

Szuka domu niewychodzącego z zabezpieczonymi oknami i balkonem
Z człowiekiem który uszanuje jego starokawalerskie nawyki i pokocha takim jaki jest.

Kontakt: tel.: 889 771 107, malahit@op.pl

Daisy

Korciaczki — Sun, 08 Apr 2012 16:10:43 +0000

Daisy była szczęśliwa. Mieszkała wraz z opiekunem. Miała wszystko. Zmieniło się to nagle. Opiekun wyjechał za granicę wskutek czego przekazał kotkę pod opiekę swojej mamie. Nowej opiekunce wystąpiła alergia, która zmusiła do oddania Daisy do schroniska. Teraz Daisy zaczyna od nowa. Niechciana, zagubiona nie potrafiła odnaleźć się w schronisku. Tęskniąc za opiekunem, rozżalona siedziała w kącie. Daisy. Kochana Daisy ma 10 lat. Szuka dobrego domku który jej nie opuści i zapewni spokój. Na widok człowieka, baaa na dźwięk jego wychodzi i tuli się do ręki gruchając zachęcająco ale i smutnie. Prycha na inne koty. Dlaczego? Bo czuje się przy nich niepewnie. Jak każdy z nas i ona boi się rzeczy nowych tego co niewiadome, ale chce zacząć od nowa. Zakochaj się w Daisy. Poznaj jej tajemnice. Daisy to grzeczny, subtelny pieszczoszek który będzie wiernym towarzyszem. Daisy jest wysterylizowana, kuwetkowa w katowickim schronisku od 17ego marca 2012 roku o numerze schroniskowym 95/12.

Kumala

Korciaczki — Sun, 01 Apr 2012 12:09:46 +0000

Śliczna Kumala wciąż nieśmiała. Oczy wpatrujące się cicho w ciebie, z niepewnością ale i utęsknieniem. Dała się poznać jako przestraszony dzikusek. Nie znała człowieka od tej strony. Właściwie nie znała człowieka wcale. Od tamtego czasu zmieniło się wiele. Zaczęła ufać. Obecnie jest na dobrej drodze by zostać prawdziwym miziakiem. Boi się gwałtownych ruchów. Na rękach głaskana mruży oczy, rozpływa się i uspokaja. Młoda, delikatna o mięciutkim futerku. Wobec innych kotów neutralna. Kumala przebywa w katowickim schronisku od 19ego stycznia 2012 roku. Jest zaszczepiona, wysterylizowana, kuwetkowa. Numer schroniskowy 28/12.