Bambaryłka dostała szansę: miała trafić do domu stałego, zatrzymując się po drodze w domu tymczasowym. Okazało się, że choruje. Odeszła, choć miała zacząć żyć na nowo.
Żegnaj Bambaryłko….. [']

1 grudnia Tarika odeszła na FIP :-(

12 września nasza kochana Jana odeszła, chorowała na raka, nie doczekała własnego domu….. Żegnaj kochana kotko…..

Mikomi trafiła do lecznicy gdzie przeprowadzono badania i miano zdecydować jak dalej będzie przebiegało leczenie. Kicia jednak stawała się coraz słabsza, przestała jeść. Weterynarz pomógł jej odejść 26 stycznia 2011.

Nie ma już z nami dzielnej kotki, której historii nie dane było nam poznać… Mikomi, będziemy o Tobie pamiętać.

Całkiem zjawiskowy z niego kot, rzec można – kot kontrastu: trochę jasny, trochę ciemny, może ciut miejscami i białawy, to zależy jak się spojrzy. Ale nie zaprzeczy nikt – urodziwy jest, to fakt, wręcz spektakularny. Oto sobie siedzi tu, na schroniskowej półce, prawie w samym kącie, dymny Lancet. Grafitowe futro ma, pierwszy dom powinien znaleźć, bo i ładny i oryginalny na dodatek. Ale nie. I to „ale” decyduje o pobycie Tu, w schronisku, a nie w domu. Trzeba wiedzieć, że Lancet jeszcze kochać nie potrafi, ufać się dopiero uczy. Kiedyś będzie bardzo fajny z niego kanapowiec i nakolankowiec, jednak na ten moment z całą zawziętością i skutecznością, maskuje się ze swoim prawdziwym Ja przed człowiekiem, dostarczając mu na każdym kroku dowodów na swoją nieufność i argumentów, dla których lepiej zdecydować się na innego kota – tego, co choć w nieco większym stopniu okazuje chęć współpracy. Lancet jest nieufnym, uciekającym spod ludzkich rąk i z zasięgu ludzkiego wzroku, przestraszonym nieśmiałkiem, który wmawia sobie, że niepotrzebuje nikogo i dobrze mu w schronisku. Lancet to wypłosz, który boi się ludzi, ale nadaje się do oswojenia, a potem – oczywiście – na kanapę. Jest płochliwy, jednak ma szansę stać się towarzyski i domowy, potrzebuje tylko czasu, człowieka, no i domu – bez tego ani rusz. Do oswojenia i ucywilizowania ów grafitowego strusia-pędziwiatra, co na widok ludzia zwiewa w kąt, nie potrzeba wielkiej filozofii, wystarczy trochę serca i cierpliwości. Jeśli chciałbyć udomowić i pokochać Lanceta, nie wahaj się – to będzie piękna dymna przyjaźń na całe lata. Lancet ma około pół roku, może trochę więcej, jest wykastrowany, odrobaczony, zaszczepiony.

Od 30 stycznia Lancet mieszka w domu tymczasowym, gdzie nabiera pewności siebie. Narazie wciąż jest tchórzliwy i płochliwy, ale daje się już głaskać i robi postępy.

Cejlon

Jego stan zdrowia jest zły. Od 7.07 Cejlon jest na antybiotyku. Pilnie szukamy dla niego domu tymczasowego lub stałego.

Cejlon szybko wydobrzał po chorobie. Co rzadko się zdarza, na kociarni jego stan znacząco się poprawił. Teraz to wesoły kot, tak samo miziasty jak wcześniej, wchodzący na plecy lub ramiona i szalejący na wybiegu ile tylko może. :-) Jego znakiem charakterystycznym jest niemal non stop wystający z mordki język. ;-)

Niestety, Cejlonowi nie było dane doczekać własnego domu. Odszedł 8 stycznia 2011 roku.

To był wyjątkowy kot, takich jak on się nie zapomina. Będzie nam Ciebie brakowało…

Kasia – 5 letnia koteczka oddana do schroniska po śmierci swojego właściciela.

W schronisku została zaszczepiona na choroby wirusowe i wysterylizowana.

Na listwie mlecznej miała trzy guzki, które zostały usunięte. Kasia czuje się świetnie, ma spory apetyt, lubi się bawić. Nie przepada za tak dużą ilością kotów w jednym miejscu jak w tej chwili jest na kociarni.

Z np. dwoma w domu dogaduje się dobrze.

Ze względu na to, że guzki Kasi mogą odrastać, Kasia jest kotkiem specjalnej troski i szuka specjalnego domu. Odpowiedzialnego, nie bojącego się wizyt u weterynarza, gotowego na każdy scenariusz, który życie dla niej napisze.

Jest bardzo mądrą koteczką, bardzo lubi ludzi, ale też potrafi pokazać jak ma już dość pieszczot.

Kasia odeszła 22 grudnia 2010 we własnym domu. Była kochana do końca.

Pablo odszedł na zawsze 12.12.2010 roku. Miał rozległego raka żołądka i był bez szans na pokonanie choroby.

Kochany Dago odszedł nagle i niespodziewanie 2 grudnia 2010. Nie zapomnimy o Tobie.